
ใครว่า วัยรุ่นไม่ฟังเพลงลูกกรุง??
ส่วนใหญ่ก็คงจะไม่ฟังกัน
จะมีก็แต่แม่ๆป้าๆ... .เปิดเวลาอารมณ์เคลิ้มๆแล้วลูกจะบ่นอุบอิบ
อี๊ๆ อะรัยง่ะ มั่ยเห็นชอบเรยง่ะ แม่ฟังปัยดั้ยงัยง่ะ ฉอดๆๆง่ะๆๆ
แม่ๆทั้งหลายคงหมั่นไส้อยากตบกบาลเด็กมันสักที อิอิ
.
.
.
.
.
.
.
เราไปดูมาแล้ว!! เพลงลูกกรุง โดย วงสุนทราภรณ์
วงพี่ใหญ่สุดๆของประเทศไทย
ในชื่อคอนเสิร์ตว่า
"เพลงรักคลายร้อน โดยสุนทราภรณ์ ครั้งที่4" (โอ้ว อ่านชื่อแล้วซี๊ดส์)
วันที่ 29 เมษายน 2550
เวลา บ่ายครึ่งๆ ถึง ห้าหกโมงเย็นนู่น...
.
.
.
.
.
.
.
.
1 วันก่อนคอนเสิร์ต เราก็ไปหาเดรสมาเพื่อคอนเสิร์ตนี้โดยเฉพาะ
(คอนเสิร์ตแบบนี้ต้องแต่งตัวสุภาพค่ะ เลดี้ห้ามนุ่งกางเกง) หาเรื่องเสียตังค์จริงๆ
เรากับยายแพรวเพื่อนเสนิทก็จัดแจงไปหาซื้อมาซะ! ชุดนี้ได้มาในราคาสี่ร้อยเอง ถูกมากๆค่า
แต่นแตนแต้นนนนน~ น่ารักมั้ยยยย

ผ้ามันดิบๆเรียบๆดี ชอบจังเลย ดูยับๆหน่อย จะได้ไม่หวานเกิน
ครั้งแรกในชีวิตที่ใส่เดรสเลยนะ!! รู้สึกว่าเป็นผู้หญิงเต็มตัวก็วันนี้แหละ! (อ้าว!?)
.
.
.
..
.
.
.
ถึงวันคอนเสิร์ต ก็นัดแนะกับ นู๋แพรว เพื่อนสนิทหน้าหมวยไปที่หอประชุมจุฬากัน
ก่อนเข้าไปก็ขอหนึ่งแชะ!!
*~๐พร้อมมาลบคำสบประมาท!!!๐~*

.
.
จะเข้าไปล่ะนะ!!

.
.
นั่งอยู่ในHallแล้วค่า~ ก่อนชมคอนสิร์ตใดๆ อย่าลืมปิดเสียงโทรศัพท์นะจุ๊บ

.
.
เอาล่ะ!! พร้อมชมแล้วค่า ใครบอกว่าวัยเราฟังสุนทราภรณ์ไม่เป็น?? ไม่ง่วงแน่น๊อน!!!
ถ่ายรูปความสดชื่นเป็นหลักฐาน แชะ!

.
.
ภายในหอประชุมที่แสนจะกว้างงงงง~ (แอบมีกลิ่นหมูทอดโชยมาด้วย ไม่ใช่โรงลิเกนะยาย)

.
.
และแล้วคอนเสิร์ตก็เริ่มขึ้น เปิดตัวด้วยบรรดาเพลงมาร์ชทั้งหลาย
ไม่ว่าจะเป็นมาร์ชของโรงพยาบาลจุฬาทั้งหลายแหล่
ตามด้วย วงสุนทราภรณ์เปิดตัวด้วยเพลงพระราชนิพนธ์ ๐พระมหามงคล๐
มันส์ได้ใจมากค่ะ ( ใครไม่เคยฟังเพลงนี้ลองไปหาฟังดูนะ มีกลิ่นเจมส์บอนด์เซ็กซี่ๆ )
ข้างล่างนี่เป็นเหล่านางพยาบาล(ตัวจริง)มาร้องเพลงมาร์ช น่ารักทุกคนเลยอ๊างงงงง~*


วงสุนทราภรณ์
เราก็ไม่ได้ใหญ่มาจากไหนนะคะจะมาคอมเม้นท์วงเก่าแก่แบบวงนี้
แค่จะมาบรรยายการบรรเลงให้เพื่อนๆฟังนะ ไม่ได้จะติอะไรค่ะ...
วงสุนทราภรณ์ ควบคุมวง (Conductor) โดย ครู พูลสุข สุริยะพงษ์รังษี หรือครูดำคนเก่ง
ที่คอยให้คิววงได้เยี่ยมมาก และที่สำคัญให้คิวกับยายแก่ๆที่ได้มาร่วมร้องเพลงด้วย
บางคนแก่ถึงขนาดเดินออกมาจากหลัง stageก็ลำบากมากกกกกก
ร้องคร่อมจังหวะสุดๆ ฮ่าๆๆ ครูดำก็สามารถให้คิวได้อย่างลื่นไหลปลอดภัย เยี่ยมจริงๆ
ส่วนคนในวง ซึ่งอายุก็มากๆแล้วเกือบทั้งนั้นก็มีประสบการณ์มากๆเลยค่ะ
วงนี้บรรเลงได้อย่างสบายๆ ไม่ตื่นเต้น ที่สำคัญ.... ไม่เกร็งเลย
คงเพราะว่าได้แสดงมาหลายร้อยครั้งทีเดียวมั้งเนี่ย
ดนตรีลื่นไหล ฟังสบาย ไม่แข็งทื่อ เพราะผู้บรรเลงผ่อนคลายจึงเล่นออกมาได้เพราะแบบสบายใจๆค่ะ
ถ้าให้เปรียบก็คงจะเรียกได้ว่า บรรเลงแบบCantabile สบายๆ
บอกได้เดียวว่า โปร ตัวจริงเลย
นี่ล่ะมั้งข้อดีของความ "เก๋า" 5555
.
.
พ้นช่วงเพลงมาร์ชไปแล้วจึงตามมาด้วยช่วง "ตามใจไฮโซ" ที่ลิสต์เพลงจะเต็มไปด้วย
ชื่อไฮโซที่อยากขึ้นมาร้องเพลง บอกตรงๆ เป็นช่วงที่เสียดายตังค์ที่สุดแล้ว
เพราะยายแก่ๆที่ร้องคร่อมจังหวะดังกล่าวอยู่ในช่วงนี้น่ะเอง
ไม่ได้เก็บภาพยายคนนั้นมาเพราะกำลังถ่ายตัวเองในขณะที่ฟังยายร้อง... .

.
.
มีอีกไฮโซคนนึงน่าสนใจ ไม่บอกชื่อละกันเดี๋ยวคุณเจ๊ตามเอาแบงค์พันมาฟาดเดี๊ยน
คุณนายได้พาสามีมาร่วมบรรเลงไวโอลินด้วยค่ะ
เราดีใจมากกก โหหห อายุปูนนี้ยังเล่นดนตรีอยู่เลยเนอะดูเป็นผู้ชายอบอุ่น
แต่ทันใดที่ฮีจรดโบ (คันสีของไวโอลิน)ไปยังสายแล้วก็บังเกิด noise แทนที่จะเป็น sound
เห้ออออ...แล้วฉันคนนี้ก็ต้องผิดหวัง TwT


.
.
ศิลปินแห่งชาติ คุณสุเทพ วงศ์กำแหง!!!


.
.
เจ๊ดาก็มาร้อง!!! (ดารณี กฤตบุญญาลัย)
(มาร้องจริงๆนะ...)

(ยังอุตส่าห์จะเล่น.. .)
.
.
จากนั้นก็ Intermission 15 นาที (เย่!)

.
.
ออกมากินอะไรเล็กน้อย

.
เสร็จแล้วก็ออกมาชมวิว

หลังจากเดินเล่นสักพักก็เข้าไปฟังเพลงเพราะๆต่อในช่วงที่สอง
(ช่วงที่สอง: สุเทพ วงศ์กำแหง, จิตติมา เจือใจ, ตัวจริงทุกคนเลยล่ะ)

ฝากให้เพื่อนๆสำหรับคอนเสิร์ตลูกกรุงแบบนี้ด้วยนะคะ
ไม่ใช่แค่เพลงป๊อบ,ร็อค หรือฮิพฮอพเท่านั้นที่จะเพราะ
บางคนคงเคยคิดว่า เชยบ้าง น่ารำคาญบ้าง
แต่... .ดนตรียังมีอีกหลายแนวที่เรายังไม่เคยค้นหา
ขอร้องว่าอย่าไปดูถูกเพลง ลูกกรุง เพลงลูกทุ่ง หรือเพลงโบราณทั้งหลาย
มันอาจจะไม่ถูกใจเราก็จริง แต่ถ้าเราลองตั้งใจฟังดีๆ
มันคือวัฒนธรรมหนึ่งบนโลกใบนี้นะคะ ลองให้ความสนใจกับมัน
สักนาที เราก็จะเป็นนักดนตรีได้หนึ่งนาทีนั้นนะรู้มั้ย :)

หวังว่าจะเตือนใจใครได้บางนะคะ จากเศษเสี้ยวของความคิดของเราในวันวาน
วันนี้ก็ไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่... .
ชีวิตส่วนตัวจากที่มีความสุขอยู่ดีๆก็มีฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมาอีกแล้ว...
แล้วฝนก็ตกอยู่บนหัวเรามาจนตอนนี้ กลายเป็นคน Blue ไปเลย
กำลังพยายามทำตัวให้สดใสอยู่ค่ะ คนรอบข้างและคนข้างๆ
จะได้อยู่ด้วยแบบชื่นใจๆ
คงไม่มีใครอยากอยู่กับคนซึมเศร้าคิดเรื่องแย่ๆหรอก จริงมั้ย?
เฮ้อ...อ..อออ...อ... (T_T )
edit @ 2007/05/14 17:58:07